از ماست كه بر ... (نت هشتم)

از ماست كه بر ...

خیلی وقت‌ها اتفاقاتی می‌افتد که آدم باورش نمی‌شود.
وقتی در جامعه نظم، معنی و مفهوم خود را از دست می‌دهد، دیگر نمی‌توان انتظار داشت که چیزی سر جای خودش باشد؛ و اینگونه می‌شود هرج و مرجی که ما در آن دست و پا می‌زنیم.

استانداری، فرمانداری و شهرداری کرمانشاه سه‌شنبه شب مورخ ۲۲ مرداد مراسم تقدیر از خبرنگاران را به مناسبت روز خبرنگار -۱۷ مرداد- برگزار کردند.
خبر این مراسم را در موج، ایرنا، ایسنا (۱)، ایسنا (۲)، فارس (۱) و فارس (۲) بخوانید.

امّا آنچه در اخبار رسمی می‌آید تمام ماجرا نیست، کمبود صندلی برای نشستن خبرنگاران مدعو، کسری غذا برای مهمانان، سفارش غذای اضافه در ظرف‌های یک‌بار مصرف و چند مورد دیگر از جمله اتفاقاتی است که در این مراسم از قلم رسانه‌های حاضر جا افتاد تا مبادا دلیلی باشد برای حکم سنگینی به نام توقیف.
ولی فضای این خانه می‌تواند جایی باشد برای فریاد زدن این مشکلات.
اینجا نمی‌خواهم از هیچکدام از مسئولین صحبتی به میان آورم، که مهمانان دعوت شده ۹۷ نفر بودند و فضا و غذا تدارک دیده نزدیک به ۱۵۰ نفر را مدنظر گرفته بود، بلکه روی صحبت من با خبرنگارانی است که در مراسم حاضر بودند و به جای یک نفر مدعو تا ۷ نفر اضافه‌تر را به همراه خود آورده بودند.
وقتی ما جامعه مطبوعاتی خودمان چنین کارهایی می‌کنیم، دیگر نباید پرسید چرا ما را جدی نمی‌گیرند.

چندین بار این موضوع فریاد زده‌ام که چرا در کرمانشاه روزنامه‌نگاران و خبرنگاران جدی گرفته نمی‌شوند و بارها چندین تن از مسئولین را به این بهانه به باد انتقاد گرفته‌ام، امّا امروز که به دلیل اصلی آن واقف شده‌ام از همه پوزش می‌طلبم که «از که نالیم، که از ماست که بر ماست.»

در ۲۵ مرداد ۱۳۸۷ ۷:۱۴ قֽظֽ توسط محمدرضا عطایی ارسال شده | لینک ثابت

نظرات (۱۳)

پدرام علیزاده:

درود
همیشه می‌گیم جامعه ما اینجوری و اونجوری انگار خودمون اهل مریخیم!

ارسال شده توسط پدرام علیزاده | ۲۵ مرداد ۱۳۸۷ ۱۰:۵۲ بֽظֽ

ارسال شده در ۲۵ مرداد ۱۳۸۷ ۲۲:۵۲

solmaz:

واقعا این کارو کرده بودن؟
ایول جماعت خبرنگار!
در اون لحظه باید مثل مادر شرمگین بد بختی بودی با ۸ تا بچه که دارن خونه‌ی میزبانو به گند می‌کشن!

***************************
پاسخ: دوست عزیز؛
اتفاقا با کمال پر رویی تمام موضوع را سر میزبانان خراب کردم.
به هر حال و هر چه باشد در آن موقع باید یک‌جوری گندی را بقیه دوستان زده بودند ماست مالی می‌کردم.
موفق باشی و عاشق

ارسال شده توسط solmaz | ۲۶ مرداد ۱۳۸۷ ۲:۱۸ قֽظֽ

ارسال شده در ۲۶ مرداد ۱۳۸۷ ۰۲:۱۸

سميرا:

آخه چه كار كنن اين خبرنگاراي بيچاره اونقدر كه كسي تحويلشون نمي‌گيره همون يكبار در سال سعي مي‌كنند به اندازه كل سال بهره مند بشن...

***************************
پاسخ: دوست عزیز؛
تا زمانی که این جامعه خبرنگار نخواهد خود را اصلاح کند باید بداند که محکوم است به تحمل چنین وضعی.
موفق باشی و عاشق

ارسال شده توسط سميرا | ۲۶ مرداد ۱۳۸۷ ۰:۴۲ بֽظֽ

ارسال شده در ۲۶ مرداد ۱۳۸۷ ۱۲:۴۲

پیامبر دیوانه:

نه خسته محمدرضا جان!

باور دارم که دو سه نسل باید بگذره تا تازه به تعریف درستی از بسیاری مفاهیم مثل همین نظم برسیم. کی در عمل هم بهش برسیم خدا می‌داند.

شاد زی!

ارسال شده توسط پیامبر دیوانه | ۲۷ مرداد ۱۳۸۷ ۱۰:۱۶ قֽظֽ

ارسال شده در ۲۷ مرداد ۱۳۸۷ ۱۰:۱۶

خودم:

ُسلام
چه جالب البته در مراسم‌هاي تهران كمبود جا و غذا نبود ولي اينكه بعضي از خبرنگاران با خانواده به مراسمي كه خانواده دعوت نشده است مي‌آيند جاي تاسف دارد.
من خودم هم دوستاني را مي‌ديدم البته خيلي به ندرت كه با خانم و خان باجي به مراسم مي‌آمدند.

ارسال شده توسط خودم | ۲۷ مرداد ۱۳۸۷ ۱:۳۰ بֽظֽ

ارسال شده در ۲۷ مرداد ۱۳۸۷ ۱۳:۳۰

شينا:

س.لام.راست است و درباره‌ي همه‌ي ما صدق مي‌كند. عادت كرده‌ايم ديگري را محكوم كنيم. اما حاكم و محكوم هر دو ماييم...

ارسال شده توسط شينا | ۲۸ مرداد ۱۳۸۷ ۰:۵۷ بֽظֽ

ارسال شده در ۲۸ مرداد ۱۳۸۷ ۱۲:۵۷

zahir:

جالب بود موفق باشيد

ارسال شده توسط zahir | ۲۹ مرداد ۱۳۸۷ ۴:۳۵ بֽظֽ

ارسال شده در ۲۹ مرداد ۱۳۸۷ ۱۶:۳۵

soheil:

ما قبلاز اینکه مشکل سیاسی داشته باشیم مشکل فرهنگی داریم