اشو زرتتشت سپیتمان پیامبر راستی ایران باستان در ششم –خرداد روز- فروردین ماه 3747 سال پیش در خاندان هیچت‌اسپ زاده شد.
بنا بر متون باستانی، نام مادرش دوغدوا و نام پدرش پوروشسب بود. در روایت است که زرتشت در هنگام زاده شدن لبخند گشاده‌ای بر لب داشت و گروهی این لبخند را بر فرّه‌ی ایزدی که از ستارگان به آتشگاه خاندان فراهیم –خاندان مادری زرتشت- فرود آمد. این فرّه که نشان شاهی بر جهان بود، در واقع مشروعیتی از طرف خداوندگار بود.
مهمترین آموزه‌های او هومَت (پندار نیک)، هوخَت (گفتار نیک) و هورَشت (کردار نیک) است.

عید حال و هوای خودش را دارد، مخصوصاً برای بچه‌ها. نی‌نی که دارد از خوشحالی پر درمی‌آورد، هم به خاطر عید و هم به این دلیل که کارهای من خیلی کم شده و وقت بیشتری برای او دارم.
حضور من در جمع خانواده تنها دلیل غافل شدن از اوست، ولی همین هم برایش غنیمت است. چند روز پیش یکی از دوستانم به همراه خانواده‌اش مهمان ما بودند. خیلی خوش گذشت؛ مخصوصاً وقتی رفتیم سراب گیان. تا دیر وقت با مهمان‌ها بیدار و مشغول حرف زدن بودم.

به نقل از نت‌هشتم در وقت اضافه

یازده روز از سال جدید گذشته و همیشه آغاز بهار به معنی پایان فصل سرما بوده، امّا امسال در همین روز برفی سنگینی در حدود ۴۰۰ میلی‌متر در شهر نهاوند بارید.
برفی که تمام درختان پر از شکوفه را پوشاند.

بالاخره اولین شماره هفته‌نامه نقدحال در سال جدید، با شکل و طراحی جدید منتشر شد.
قرار است از اول اردیبهشت این نشریه به همراه ۸ صفحه جدید، در تهران و غرب کشور توزیع شود.
فکر کنم اینم یکی از همون هندوانه‌هایی که قراره بردارم.
تعوبض فرم شکلی و محتوی نشریه از خبری-اطلاع‌رسانی به خبری تحلیلی؛ پوشش استان‌های غربی و تهران و چند برنامه دیگه که داریم، خیلی وقت می‌گیره و به تبع هم بار اصلی‌اش روی دوش سردبیر از همه بیشتر سنگینی می‌کنه.
این شماره که خداشکر خیلی به چیزی که در نظر داشتیم نزدیک شد، تا بعد چی پیش بیاد معلوم نیست.