« لزوم توقف برخوردهای پلیسی | صفحه اصلی | پروسه دولتی کار »
ای عشق تو ما را به كجا میكشی ای عشق
جز محنت و غم نیستی، اما خوشی ای عشق
آواز خوشت بوی دل سوخته دارد
پیداست كه مرغ چمن آتشی ای عشق
دین و دل و حسن و هنر و دولت و دانش
چندان كه نگه میكنمت هر ششی ای عشق
بگذار كه چون سایه هنوزت بگدازند
از بوتهی ایام چه غم؟ بی غشی ای عشق
هوشنگ ابتهاج -ه.ا.سایه-
نتهشتم گفتنیهایی است که احتمالا بسیاری آنرا میدانند، ولی شهامت ابراز آنرا حتی برای خودشان هم ندارند.
ارسال قبلی این وبلاگ لزوم توقف برخوردهای پلیسی بوده است.
ارسال بعدی این وبلاگ پروسه دولتی کار است.
در صفحه اصلی و یا با دیدن آرشیو می توانید موارد خیلی بیشتری پیدا کنید.