۱- در نامه رهبر به احمدینژاد مورخه 27 تیرماه 1388 آمده است: «لازم است انتصاب مذبور [اسفندیار رحیم مشایی به عنوان معاون اول] ملغی و كان لم يكن اعلام گردد.»
2- روز 30 تیرماه 1388 محمود احمدینژاد در گفتوگو با واحد مركزی خبر، اسفنديار رحيم مشایی را از وفاداران به انقلاب اسلامی و فردی ولايی، ساده زيست و خدمتگزار مردم دانست و گفت: «ايشان به معاونت اولی رئيسجمهور منصوب شده و به كار خود ادامه میدهد.»
3- سید مجتبی ثمرههاشمی دستيار ارشد محمود احمدینژاد در برنامه «كنكاش» روز 30 تیرماه شبكه جهانی جام جم گفت: «در انتصاب مشايی به معاونت اول رئيسجمهور هيچ تجديدنظری صورت نخواهد گرفت.»
فکر نمیکنم این سه خبر به هیچ تحلیلی نیاز داشته باشد، که معلوم کند اختلاف شدیدی بین اجزای حاکمیت درگرفته و حرف رهبری که قرار بود فصلالخطاب باشد، چندان حرمت نهاده نمیشود و سه روز پس از نامهای که میتوان از آن به حکم حکومتی تعبیر کرد، مصاحبههایی میشود که درست بر خلاف آن موضعگیری میکنند.
یکی به من بگوید این یعنی چه؟!؟!؟!؟!؟!
بعد نوشت (ساعت ۲۱): یک هواپیمای دیگر سقوط کرد.
این آخرین لحظات حضور ما در تهران خبر رسید که یک هواپیمای دیگر دچار حادثه شده و نزدیک به 18 نفر از جمله خلبانها، خدمه و چند نفر از مسافران کشته شدند.
این هم از اوضاع هواپیمایی...
از همه طرف دارد برای این کشور میبارد.
