من نیز یكی حرف بگفتم وكلا را ///// در مجلس شورا
هرچند كه از حرف، در ایران چه ثمر بود ///// دیدی چه خبر بود
نه سال گذشته كه گذشتم ز مداین ///// گشتم ز مداین
آزرده بدان سان كه پدر مرده پسر بود ///// دیدی چه خبر بود
ویرانه یكی قصر شد از دور نمایان ///// در قافله یاران:
گفتند كه این راه پر از خوف و خطر بود ///// دیدی چه خبر بود
جایی است خطرناك و پر از سارق و جانی ///// آن گونه كه دانی
عریان شود آنكس كه از آن راه گذر بود ///// دیدی چه خبر بود
كسرای عدالت‌گر اگر زنده بد این عصر ///// این‌سان نبد این قصر
گفتم كه با عصار گذشته چه مگر بود ///// دیدی چه خبر بود
گفتند كه بود است عدالت‌گه ساسان ///// آن روز كه ایران
سرتا بسرش، مملكت علم و هنر بود ///// دیدی چه خبر بود
من در غم این: كز چه عدالت‌گه كشور؟ ///// شد دزدگه آخر
زین نكته غم اندر دل من بی‌حد و مر بود ///// دیدی چه خبر بود
این منزل دزدان شدن، بارگه داد! ///// بیرون نشد از یاد
همواره همین مسئله، در مد نظر بود ///// دیدی چه خبر بود
تا اینكه در این دوره بدیدم وكلا را ///// در مجلس شورا
دیدم دگر این باره از آن باره بتر بود ///// دیدی چه خبر بود
ویران شده، شد دزدگه آن بنگه كسرا! ///// وین مجلس شورا
ویران نشده دزدگه و مركز شر بود ///// دیدی چه خبر بود
این مجلس شورا نبد و بود كلوپی ///// یك مجمع خوبی
از هر كه شب از گردنه، بردار و ببر بود ///// دیدی چه خبر بود
هرگز یكی از این وكلا زنده نبودی ///// پاینده نبودی
این جامعه زنده‌نما، زنده اگر بود ///// دیدی چه خبر بود
وانگه شدی از بیخ و بن این عدل مظفر ///// با خاك برابر
حتی نه به تاریخ از آن نقش صور بود ///// دیدی چه خبر بود
تنها نه همین كاخ سزاوار خرابی است ///// این حرف حسابی است
ای كاش كه سرتاسر «ری» زیر و زبر بود ///// دیدی چه خبر بود
ای «ری» تو چه خاكی و چه ناپاك‌نهادی! ///// تو شهر فسادی
از شر تو یك مملكتی، پر ز شرر بود ///// دیدی چه خبر بود
«شمر» از پی تو، جد مرا كشت، چنان زار ///// لعنت به تو صدبار
صد لعن به او نیز كه رنجش به هدر بود ///// دیدی چه خبر بود
ایكاش كه یك روز ببینم در این شهر ///// از خون همه نهر
در هر گذری، لخته خون تا به كمر بود ///// دیدی چه خبر بود
از كوه «وزوو» آن چه كه شد خطه «پمپی» ///// آن به كه شود ری
ایكاش كه در كوه دماوند اثر بود ///// دیدی چه خبر بود