«نهاوند شهری با تاریخ چند هزار ساله است که امروز چیزی از آن باقی نمانده است.» فکر می‌کنم این تنها موضوعی باشد که اکثر نهاوندی‌ها در خصوص شهر خود روی آن اجماع نظر داشته باشند. اما کمتر شنیده می‌شود که کسی بیاید و برای برون‌رفت از وضعیت فعلی راهکاری اصولی و منطقی ارائه دهد. راهکارهای پیشنهاد شده یا چنان فاقد کارشناسی است که عملی نیست و یا چنان وقت طولانی برای کارشناسی آن می‌گذارند که دیگر کار از کار می‌گذرد و زمان و توان انجام کار از دست می‌رود.
اما جالب‌تر از همه آن است که وقتی از اصلاح شهر و حرکت رو به پیشرفت آن صحبت می‌کنی، همه‌ی مسئولیت‌ها به ناگاه متوجه دولت و دولتمردان می‌شود و همه به هر صورتی که شده شانه از بار این مسئولیت خالی می‌کنند؛ حال آنکه مدیران دولتی همه مقطعی بوده و آنچه می‌ماند مردم هستند و شهری که در آن می‌زیند.
با نگاهی به گذشته نهاوند می‌توان پذیرفت که دولت در وظایف خود کوتاهی کرده است. اما سهم مردم چه؟ آیا نهاوندی‌ها وظایف خود را به درستی انجام داده‌اند؟
کارهایی که از دولت انتظار داریم کارهای بزرگی است که به تبع مقدماتی را لازم دارد که باید از سوی ما فراهم شود. البته این بدان معنی نیست که دولتیان بتوانند به واسطه چنین استدلالی شانه از بار مسئولیت‌های خود خالی کنند؛ بلکه وظیفه‌ای دو چندان برای رسانه‌ها ایجاد می‌کند، تا به عنوان خط رابط مردم و مسئولین برای قرار گرفتن در مسیر توسعه بتوانند ارتباط بین این دو گروه را چنان کنند که هر کدام هم به وظایف خود آگاه باشند، هم به خواسته‌های طرف مقابل.
توسعه تنها به معناي وارد كردن يك فن‌آوري یا امکانات جدید نيست، بلکه توسعه یعنی به كارگيري اين فن‌آوری و امکانات در كنار مسائل فرهنگي هر منطقه. پس رسانه و توسعه همزاد يكديگرند. نمی‌توان انتظار داشت بدون وجود رسانه، توسعه صورت پذیرد، چون بايد فرهنگ توسعه به وسيله رسانه‌ها به مردم منتقل شود. رسانه‌های مستقل ابزار قدرتمندي براي گسترش فرهنگ توسعه و آگاه كردن مردم نسبت به اين موضوع هستند. اين رسانه‌ها هستند كه مي‌توانند مردم را نسبت به برخي اخبار توسعه حساس كرده و نياز به پيگيري آنها را در بين مردم ايجاد كنند و با انعكاس به موقع اخبار، به دولت كمك كنند تا امکانات خود را در راستای خواسته‌های مردم و در مسیر توسعه سرمایه‌گذاری کند.
در نتیجه روزنامه‌نگاري توسعه يعني پرداختن به يك خبر نه تنها از بعد يك رويداد بلكه بيان خبر و بررسي آن به شكل يك فرايند كه در خدمت رشد و توسعه عمومي قرار گيرد؛ رسانه‌های توسعه‌گرا علاوه بر خبر رساني بايد با نقد و تحليل و حتي با ارائه پيشنهادهاي خوب، به توسعه كمك كنند. توسعه مستلزم انعكاس خبر، نظر، پيشنهاد و... در زمينه‌هاي مختلف فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و سياسي است.
با این تفاسیر می‌توان چنین برداشت کرد که پیمودن مسیر پیشرفت و توسعه دو بال می‌خواهد یکی مردم و دیگری دولت، که هیچکدام بدون دیگری نخواهند توانست گامی هرچند کوچک بردارند و رسانه‌ها در این بین وظیفه هماهنگی و همراه کردن این دو بال را دارند.
به همین دلیل سعی کردیم نشریه‌ای مستقل از جریانات سیاسی، در نهاوند راه‌اندازی کنیم تا بتوانیم فارغ از بسیاری از موضوعاتی که دیگر دغدغه مردم نیست، راهی برای پیشرفت و توسعه همه جانبه‌ی نهاوند بیابیم.
روزنامه‌نگاری توسعه‌گرا فی‌نفسه منتقد است، اما نقد به معنی واقعی آن. متاسفانه در جامعه‌ی ما نقد هم‌ردیف تخریب به کار می‌رود، وقتی هدف نشریه‌ای توسعه باشد نمی‌توان از آن انتظار داشت که مشکلی را ببیند و سکوت کند و یا حرکتی رو به جلو را حس کرده و از آن تجلیل نکند. نقدی که مدنظر ماست، عرضه‌کردن خوبی و بدی هر پدیده‌ای است تا از میان آن حقیقت و راه اصلی جلوه بنماید.
در این مسیر نیز از همه‌ی همشهریان عزیزی که پیشنهاد یا انتقادی در خصوص شیوه کار این ویژه‌نامه یا دیگر موضوعات شهرستان دارند، دعوت می‌کنیم با ما همراه شوند.