اول مهر ماه است.
من هیچ حس و تعبیر خاصی از این روز ندارم.
همیشه رسم بر این است که در چنین روزهایی انواع حس‌های نوستالوژیک گل می‌کند و نقل خاطرات از روزهای مدرسه و اولین روز آن شروع می‌شود.
این خاطرات به طور معمول همراه است با حس افسوس‌گونه‌ای مبنی بر بازگشت به روزهایی که خاطره از آن نقل می‌شود.
اما من هرگز تمایلی برای بازگشت به گذشته ندارم، زیرا آموخته‌ام که برای امور محال بهتر است نه فکر کرد و نه آرزو.
علاوه بر این اول مهر هم روزی است مثل سایر روزها که بر طبق قراردادی بی‌اعتبار بین ما آدم‌ها با زمان بازگشایی مدارس قرین شده؛ وگرنه تنها روزی را می‌توان متفاوت و خجسته دانست که تمام جهان را آزادی و عشق فراگرفته باشد.