فعالیت رسانه‌ای، عرصه‌ای متفاوت از سایر مقوله‌هاست. اما در بسیاری موارد هم درست مقوله‌ای اقتصادی است، حالا فرض کنید از نوع فرهنگی آن. یعنی به عنوان یک فعالیت اقتصادی در چرخه‌ی تولیدکننده، محصول و مصرف‌کننده درگیر است. حالا برای حفظ احترام یک فعالیت فرهنگی اسم‌های بازاری را برداشته و اینگونه نامگذاری می‌کنیم: اصحاب رسانه، مطبوعه و مخاطبان. اما ناگفته پیداست که حتی این نامگذاری نیز چیزی را عوض نمی‌کند تنها یک رسالت مطبوعاتی بر عهده‌ی اصحاب رسانه می‌گذارد که همین رسالت نیز گاه در میانه‌ی بازار مکاره‌ی نیاز، رنگ می‌بازد.

چند وقتی بود که کارهای پیش‌بینی نشده فرصت هیچ کار اضافه‌ای را نمی‌داد و این شد که مدتی این مثنوی تاخیر شد.
از این به بعد سعی می‌کنم زود به زود به روز کنم.

فعلا یادداشت سردبیر این شماره نقدحال را بخوانید و دعا کنید شاید فرجی شد برای زود به زود به روز کردن نت هشتم.

در جامعه‌ای مثل ایران که همه چیز دو قطبی است و چیزی جز درست و غلط و سیاه و سفید وجود ندارد، رسانه‌ها نقش ویژه‌ای می‌یابند. البته نمی‌توان نقش دولت را در دامن زدن به تفکر دو قطبی نادیده گرفت.
یادداشت سردبیر شماره ۱۸۹ نقد حال را در این خصوص نوشته‌ام.