چند روزی می‌شه که برگشتم.
خیلی خسته بودم و به همین دلیل دو، سه روزی در نهاوند به استراحت پرداخت‌ام و امروز به کرمانشاه آمدم. از فردا باید دوباره برگردم سر کار و بارم. امّا با وظیفه‌ای که به تازگی بیشتر حس می‌کنم، تلاش برای زندگی همه‌ی مردم جهان در صلح و آزادی.

ماهنامه فردای نهاوند در شماره‌ی آخر خود مصاحبه‌ای با من داشته که متن آن در ادامه آمده است.

در پی درج برخی حقایق شهر نهاوند، همچون عدم وجود امنیت، عملکرد نادرست نیروی انتظامی و الی‌آخر در ماهنامه «فردای نهاوند» رفتار عجیب و غریبی از سوی اکثر مسئولین شهر سر زد؛ که جای تعجب دارد.
مطلب زیر که با عنوان «فردای نهاوند تنها مطبوعه زنده شهر» در شماره تیر ماه این ماهنامه چاپ شده، پاسخی است به این نوع رفتارها.

دوم مردادسالروز مرگ احمد شاملو است.
اگر حافظه‌ام اشتباه نكند سه‌شنبه ۴ مرداد ۷۹ بود كه روزنامه همشهری در آخرين تيتر صفحه اول خود نوشت:

«احمد شاملو در گذشت»

چند سال پيش كه صفحه ادبی يكي از نشريات را اداره می‌كردم،‌ مطلبی درباره شاملو نوشتم كه در سالروز تولد او با اندکی سانسور که برای بقای نشریه اعمال شد، چاپ شد و حالا فكر می‌كنم بشود متن کامل آنرا منتشر كرد.
طولانی بودن‌اش را شما ببخشيد.

شهیدی كه بر خاك می‌خفت
سرانگشت در خون خود می‌زد و می‌نوشت
دو سه حرف بر سنگ:
«به امید پیروزی واقعی
نه در جنگ،
كه بر جنگ!»

بازتاب‌های ساخت و اکران فیلم «Body of lies» توانست برای مدتی تمام اخبار مربوط به حوزه فیلم و سینما را در کشور ما تحت تاثیر قرار دهد.
این موضوع نه مربوط به شیوه ساخت فیلم بود و نه مربوط به محتوی و فیلمنامه؛ بلکه حضور یک بازیگر زن ایرانی سبب شد که حرف و حدیث‌های بسیاری در ایران راه بیفتد، از بحث بر سر ممنوع الخروج شدن آن بازیگر تا درخواست برای ممنوع التصویر شدن وی.

صاحب امتیاز و مدیر مسئول محترم آبدارخانه گل‌آقا
سرکار خانم پوپک صابری فومنی «گلنسا»
با سلام و احترام
«این شماره، آخرین شماره مجله هفته‌نامه گل‌آقاست.»؛ «تا اطلاع ثانوی گل‌آقا نشریه ندارد و طبیعتاً مؤسسه گل‌آقا به حالت نیمه تعطیل است.»
این جمله‌ها را شما نوشته‌اید؟

چند وقتی است که با ویژه‌نامه استانی روزنامه کرمانشاه همکاری خود را می‌کنم، امّا درست لحظه‌ای که از سفر برگشتم و وارد دفتر شدم؛ بعد از خوش و بش‌های مرسوم از سوی آقای محمد حسین اجاقی -مدیر دفتر- غافلگیر شدم. برنامه‌ی مصاحبه‌ای را که هر هفته دو نفری برای یکی از شخصیت‌های استان اجرا می‌کردیم، سر خودم پیاده کرد.
حاصل آن گفتگو مصاحبه‌ای شد که امروز در ویژه‌نامه استانی روزنامه همشهری شماره ۴۷۴۴ با تیتر «گفتگو با جوانترین مرد علمی فیزیک»به چاپ رسیده است.

امروز افتتاح جشنواره مطبوعات غرب کشور بود.
این مراسم با تمام کمی و کاستی‌هایی که داشت و دارد در حال برگزاری است.
بهز نشریات محلی سرپرستی‌های روزنامه‌های سراسری و خبرگزاری‌ها استان‌های همدان، لرستان، کردستان و ایلام هم در این نمایشگاه غرفه دارند.
من هم در سه غرفه هفته‌نامه نقدحال، روزنامه همشهری و ایران حضور دارم.

جشنواره پنجم مطبوعات غرب کشور با همه حرف و حدیث‌های خود به پایان رسید و در این بین هفته‌نامه نقد حال به عنوان نشریه برتر غرب کشور انتخاب شد.
و غلامرضا نوری‌علا، مدیر مسئول نقد حال در بخش سرمقاله مقام اول را کسب کرد.
از روزنامه همشهری هم شهلا مرادی در بخش گزارش عنوان اول را به دست آورد.
متن خبر

گرچه از شواهد چنین بر می‌آید که جایزه‌ها تقسیم شده است، اما کسب عنوان نشریه برتر حکایت از تفاوت نشریه ما -نقدحال- با دیگران است، بچه‌ها خسته نباشید.

***************************
پی‌نوشت: من در این مراسم حضور نداشتم، چون برای شرکت در مراسم موسسه علیمرادیان به تهران رفته بودم.

تا بوده و بوده رسم همین است؛ در تاریخ‌های ادبیات قدیم ذکر شده: کسی شعر خواند.
انوری پرسید: شعر از کیست؟
گفت: از انوری.
انوری پرسید: تو انوری را از نزدیک دیده‌ای؟
گفت: خودم هستم.
انوری گفت: شعر دزد دیده بودیم شاعر دزد نه!

لنگستون هیوز، یکی از سرشناس‌ترین شاعران سیاه‌پوست، شعری دارد با عنوان «بگذارید این وطن دوباره وطن شود» چقدر این شعر را دوست دارم و چقدر این نوشته به حال و هوای این روزهای من همخوان است.
شعر به ترجمه احمد شاملو آورده شده اشت.

ای عشق تو ما را به كجا می‌كشی ای عشق
جز محنت و غم نیستی، اما خوشی ای عشق
آواز خوشت بوی دل سوخته دارد
پیداست كه مرغ چمن آتشی ای عشق
دین و دل و حسن و هنر و دولت و دانش
چندان كه نگه می‌كنمت هر ششی ای عشق
بگذار كه چون سایه هنوزت بگدازند
از بوته‌ی ایام چه غم؟ بی غشی ای عشق

هوشنگ ابتهاج -ه.ا.سایه-

در دايره‌ای که آمد و رفتن ماست
او را نه بدايت نه نهايت پيداست
کس می‌نزند دمی در اين معنی راست
کاين آمدن از کجا و رفتن بکجاست؟

خیام

دوست عزیزم امیرحسین کبیری به عنوان یکی از خبرنگاران دفتر پژوهش و بررسی‌های خبری خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران (ایرنا)، در خصوص حمایت از محمود احمدی‌نژاد مطلبی با عنوان «افتخار دولت به تمکین از رهبری» نوشته‌ و در آن میزان ولایت‌پذیری سید محمد خاتمی و محمود احمدی‌نژاد را با هم مقایسه کرده است.
آنچه در ادامه می‌آید نامه‌ی یک همکار مطبوعاتی است به قصد تذکر برخی نکات، که امید می‌رود مصداق امر به معروف و نهی از منکر باشد.

وَ خیزین ئی خُوه نَهاتَه، کُرَه کاری بُکُنین
تا نَفَس تو سینَه دانَه، هِی هَواری بُکُنین
کارُوی دارَه تَغَّیُر مُکُنَه؛ شیر وُ پَلَنگ
حِیفَه شیری و زبونی، لَت وُ پاری بُکُنین

از این هفته، روز چاپ نقدحال را به یک‌شنبه منتقل کردیم.
بعد از ظهر به کرمانشاه برگشتم و به کارهای عقب افتاده رسیدم.
وقتی داشتم صفحات هفته‌نامه را برای تایید نهایی بررسی می‌کردم، نقد فیلمی که در ستون سینما کاغذی صفحه هفت بود، من را به چند سال پیش برد و کلی خاطرات را برایم زنده کرد. گوشی را برداشتم و به فرزانه اس‌ام‌اس زدم.
نقد فیلم «وکیل مدافع شیطان» حال و هوای خوبی برای من به وجود آورد.

***************************
پی‌نوشت: چند نکته:
۱- مطالب ستون سینما کاغذی نقدحال به اسم ویدا میری چاپ می‌شود، ولی در حقیقت نویسنده اصلی آن فرزانه حق‌شناس است.
۲- این فرزانه دختر خوبی است، ولی به توانایی‌های خودش شک دارد، البته من فکر می‌کنم از انجام کارهای بزرگ می‌ترسد.
۳- امیدوارم دست از این کار بردارد و شروع کند به کار کردن؛ تا روزی از کتاب‌هایی که نوشته در اینجا بنویسم.

تو از آیین انسانی چه می‌دانی؟
اگر جان را خدا داده ست
چرا باید تو بستانی؟

تصنيف «زبان آتش» استاد محمد رضا شجريان هم شايد جوابی باشد برای آنانكه «گرفتم در همه احوال؛ حق‌گویند و حق‌جویند و حق با آنهاست» ولی از اين غافل مانده‌اند كه «حق را، به‌زور نباید جست».
اين تصنيف حدود يك ماه پيش اجرا شده، شعر آن از فريدون مشيری، آهنگ‌سازی از محمدرضا شجريان و تنظيم آن كاری از مجيد درخشانی است و از سوی سايت شجريانی‌ها منتشر شده است.
برای دانلود كردن تصنيف اينجا كليك كنيد.

به اندیشیدن خطر مکن
روزگار غریبی ست نازنین
آن که بر در می‌کوبد شباهنگام
به کشتن چراغ آمده است.
نور را در پستوی خانه نهان باید کرد
آنک قصابان‌اند بر گذرگاه‌ها مستقر
با کنده و ساتوری خون آلود
روزگار غریبی ست، نازنین
و تبسم را بر لب‌ها جراحی می‌کنند
و ترانه‌ها را بر دهان.
شوق را در پستوی خانه نهان بایدکرد
کباب قناری
بر آتش سوسن و یاس
روزگار غریب ست، نازنین
ابلیس پیروزْ مست
سور عزای ما را بر سفره نشسته است
خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد

احمد شاملو

ویژه‌نامه سینمایی که ضمیمه‌ی این شماره نقدحال بود، پیش از انتشار توانست به 50 درصد اهداف از پیش تعیین شده‌ی خود برسد. چون زمانی که مشغول انجام رایزنی‌هایی برای این کار بودیم خبر رسید که قرار است یکی از سینماهای تعطیل شده‌ی کرمانشاه بعد از عید فطر بازگشایی شود. همین موضوع هم در گزارشی که به نام بابک آریاپور نوشتم، درج شد.
اما در یادداشت سردبیری که به رسم همه‌ی ویژه‌نامه‌های نقدحال در خصوص سینما نوشتم، باز هم از موضوع به رسانه و جایگاه آن ختم شد.
در ادامه این یادداشت را قرار داده‌ام.

شماره ۱۷۰ نقدحال به بررسی سریال دلنوازان و دلیل استقبال و ساخت چنین برنامه‌هایی پرداخته است. در یادداشت سردبیر من هم نگاهی آسیب‌شناسانه به مقوله تولیدات محصولات عامه‌پسند فرهنگی پرداختم.
تیتر مطلب را گذاشتم: «حکایت همیشگی تولیدات فرهنگی»

16 آذر علاوه بر اینكه روز دانشجوست، برای فعالان عرصه‌ی رسانه یك مناسبت دیگر نیز دارد، اتفاقی كه امروز نزدیك به یك دهه از آن می‌گذرد. ده سال از تاسیس صفحه آبی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) به عنوان یكی از زیر مجموعه‌های جهاد دانشگاهی سبب تحول به نسبت خوبی در عرصه‌ی اطلاع‌رسانی شد كه غیر قابل انكار است.

آه، دن‌کیشوت!
دیدی
چه دسته‌گلی به آب دادی

بعد از تو ما
بچه‌های آدم نیستیم
بچه‌های توایم.

شمس لنگرودی

***با تشکر از رضا و صفحه‌ی پیاده‌رو‌اش***