امروز با مسئولین ادارات نهاوند رفته بودم افتتاح پروژه‌های هفته دولت.
اولین جایی که رفتیم، کلنگ‌زنی یک زینبیه در محله‌ی شاطرآباد بود؛ که با مخالفت فرماندار روبرو شد و کلنگ‌زنی نشد.
یکی از اعضای شورا و خانواده‌اش می‌خواستند با وقف یک زمین برای زینبیه در زمین‌های کشاورزی کنار شهر که جز زمین‌های ذخیره شهری است، تمام آن منطقه را تغییر کاربری داده و به قیمت بسیار گزافی بفروشند.
با تصمیم فرماندار خیلی حال کردم، علاوه بر اینکه جلوی سوء استفاده را گرفت، راه را برای آینده که این منطقه جز شهر می‌شود باز گذاشت تا وجود یک مکان مذهبی که امکان قلع بنا و تغییر کاربری آن میسر نیست راه را بر پیشرفت و خیابان‌کشی درست نبندد.
امروز دین دارد وسیله‌ی هر چیزی می‌شود و در این بین بیم ایمان خودم را دارم که در میان این گردنه‌بگیران چگونه راه تواند برد.

دوست عزیزی که نام خود را حتی فاش نکرده اما از IP که با آن نظر گذاشته معلوم است از نهاوند به نت‌هشتم قدم رنجه فرموده است، نظری گذاشته و بنده را هرطور خواسته نواخته است؛ اما متاسفانه بنابر عادت همیشگی این قبیل افراد از فاش کردن نام خود و حتی دادن آدرسی برای جواب دادن امتناع ورزیده است. بنده ترجیح می‌دهم ایشان اگر مشکلی دارند یک آدرس ایمیلی برای تماس بگذارند و یا با من تماس بگیرند تا مشکل‌ را به شیوه بهتری حل کنیم.
حدس می‌زدم با انتشار ویژه‌نامه‌ای در نهاوند و درج مطالبی پیرامون نهاوند در نت‌هشتم، چنین تخریب‌هایی آغاز شود ولی اینکه تا این اندازه سریع این اتفاق بیفتد را واقعا در نظر نداشتم.
به هر حال نهاوند است دیگر...
خدا عاقبت همه‌ی ما را ختم به خیر کند.

نظر این دوست عزیز و جواب بنده را می‌توانید در ادامه بخوانید.