اوباما در دو اپیزود

اپیزود یک:
«نه خیر آقا! معلوم شد دنیا صاحب نداره» این اولین واکنش پدرم به خبر پیروزی اوباما در انتخابات بود. سریعاً نام کتاب پاییز پدر سالار (مارکز) توی سرم وول می‌خورد و یک لحظه به یاد جمله معروف «سگ صاحب خودش رو نمی‌شناسه» افتادم و بی‌اختیار خنده‌ام گرفت، با خودم گفتم این امکان نداره... یه سیاه پوست... مگه می‌شه؟ ولی شده بود... به همین سادگی... درست همان‌طور که قدیمی‌ترین اثر سنگی و پیشیه تاریخی امریکا به هفتاد سال نمی‌رسد ولی امروز آقای دنیاست. مگر چند سال می‌گذرد از ترور لوتر کینگ؟ اما همین مدت کافی است برای جامعه امریکا تا خود را از آن قهقرا به این کهکشان برساند. مادرم می‌گفت: خدا شانس بده والا... یه مشت قاتل فراری شدن آقای دنیا... دنیایی که آقاش اینا باشن معلومه وضعش چی می‌شه. خواهرم گفت: اَه زنش اصلاً قشنگ نیست. مادرم گفت: شانسش قشنگه دخترم.
امریکایی‌ها برای من در یک کلام آدم‌هایی هستند بدون گذشته‌ای خوب که افسوس آنرا نمی‌خورند و چون هر چه دارند خود ساخته‌اند نگران آینده هم نیستند پس در امروز زندگی می‌کنند، لذت می‌برند و برای آینده برنامه‌ریزی می‌کنند. مقایسه کنید با من 50٪ افسوس گذشته، 50٪ ترس از آینده.
حکایت: آقا حسن برو آقا قطار رفت...!
آقا حسن همچنان مشغول دیده‌بوسی و خداحافظی گفت: نه آقا نمی‌ره.
–حسن جان برو آقا رفت ها...
-نترس آقا نمی‌ره.
-بیا گفتم برو... اینها رفت...!
-نه بابا کجا می‌ره بلیطش توی دست منه....
نتیجه‌گیری: به خدا دنیا برای ما وای نمی‌سه، حتی اگه صدتا بلیط برنده توی دستمون باشه.

اپیزود دو
فاز 1- اوباما در ایران
خیلی‌ها در ایران معتقد ‌هستند با حضور اوباما، اوضاع ما و روابط خارجی‌مان بهتر خواهد شد و انواع و اقسام دلیل‌ها را هم می‌آورند. از مادر بزرگ خاکی و مردمی‌اش در کنیا تا نام وسطش که حسین است همگی باعث شادی می‌شد. اما من می‌گم اوضاع مثل این حکایته:
-آقای دکتر حالا که عمل من تموم شده می‌تونم پیانو بزنم؟
-بله جانم... حتماً.
-وای چه جالب آخه قبل از عمل نمی‌تونستم.

فاز 2- اوباما در امریکا:
سخنران خوبی است، اما در تاریخ ثابت شده که دو صد گفته چون نیم کردار نیست و در ضمن کارها به عمل راست شود به سخندانی نیست.
جان اف کندی دمکرات بود، سخنران خوبی بود، جوان بود و برخلاف اوباما خوش قیافه و خانواده‌دار هم بود... اما کاملاً در میان مشاوران پیر و محافظه‌کارش محو شد تا جایی که تحت تاثیر آنها دستور حمله ناکام به ویتنام را صادر کرد. و در آخر سر هم... ترور.
با سخنرانی، با تبلیغات، با استفاده از بدی شرایط موجود، با لبخند، با استناد به کارهای جورج بوش با ... هر طور بود بالاخره تمام شد و اوباما اکنون رئیس جمهور امریکاست. اما بر خلاف کشورهای جهان سوم که پس از انتخاب شدن گویا مسئولان دیگر کارشان تمام شده، کارش تازه شروع شده و خود را وارد مهلکه‌ای سخت‌تر کرده است. اکنون هدایت امریکا برای خارج شدن از این شرایط و تحقق شعار (تغییر) آزمون سخت‌تری است که کاری طاقت‌فرسا را می‌طلبد. آن هم در مقابل مردمی که نسبت به حق خود آشنا هستند و در مقابل عزت مملکت‌شان خیلی بی‌گذشتند.
حکایت:
ـ تبریک می‌گم قربان...شما برنده یک بلیط سفر به قطب جنوب شدید، حالا اگه بتونید به 100 سوال بعدی جواب صحیح بدین بلیط برگشت رو هم می‌برید.
نتیجه‌گیری: برگشت پیروزمندانه خیلی مهمتر از رفتن.
پیش‌بینی من:
من جهان سومی‌ام و طبیعتا بدبین،مخصوصا نسبت به مسوولین (حالا مال هر جایی که می‌خواهد باشد) احساس می‌کنم در میان مشاورانش احاطه می‌شود و گیج...(چنانکه از انتخاب کابینه کمی معلوم شد). مقداری تغییر در امریکا ایجاد خواهد کرد،آن هم در مورد اقتصاد و وضع معیشت عمومی و مقداری هم کارهای بیشتر سمبلیک در سطح بین‌المللی برای ویترین یا نمایش، اما من معتقدم در آخر یا مجبور به ترک کاخ سفید در حالتی خاموش خواهد شد که فقط چند برگی به تاریخ امریکا اضافه کرده و یا... ترور.
نتیجه‌گیری: 1. دنیا هنوز صاحب داره. 2. سقوط یا صعود بستگی به وضعیت ناظر دارد.

گرمای صفر درجه

گرمای صفر درجه سه‌شنبه 20 ژانويه شهر واشنگتن‌دی‌سی که از تجمع حدود 2 میلیون نفر برای شرکت در مراسم تحلیف چهل و چهارمین رئیس جمهور ایالات متحده امریکا بود، فضای مطبوعات و رسانه‌های جهان را چنان تحت تاثیر قرار داد که همگی یا به پوشش این مراسم پرداختند و یا به شرح زندگی ساکنان جدید کاخ سفید.
باراک حسین اوباما جونیور دوم (Barack Hussein Obama) این نام کامل رئیس جمهور ایالات متحده است. کسی که بهتر است خود را از نو به مردم معرفی کند و دلیل سیلاب دوم نامش را توضیح دهد. البته مشاوران انتخاباتی او که تاکید بر پنهان ساختن این سیلاب داشته‌اند بی‌شک دلایل زیادی برای خود دارند که به نظر می‌رسد نزدیکی نام کامل اوباما به دیکتاتور معروف عراق –صدام حسین تکریتی- یکی از این دلایل باشد.
امّا باراک حسین باید بداند که با فاصله گرفتن از تفاوت‌هایش از جامعه امریکا، به جایی نخواهد رسید. زیرا او با شعار تغییر (CHANGE) رئیس جمهور امریکا شد.
مادرش که در دوسالگی او از پدرش جدا شد، در ازدواج مجدد خود باز هم یک مسلمان را انتخاب کرد، امّا پدر و پدرخوانده مسلمان و زندگی چهار ساله در جاکارتا و سفر به کنیا در ده سالگی نتوانست تاثیری بر دین مادری او بگذارد. اوباما یک پروتستان مسیحی از شاخه کلیسای متحد مسیح (United Church of Christ) است.
وی لیسانس خود را از دانشگاه کلمبیا در سال 1983 اخذ و پس از آن به عنوان کارمند در یک شرکت خصوصی و کارشناس یک گروه تحقیقاتی در شیکاگو کار کرد؛ و با گرفتن کمک هزینه تحصیلی وارد دانشکده حقوق هاروارد شده و دکتری خود را با کسب درجه افتخار (magna cum laude) از این دانشگاه گرفت. در طول تحصیل خود توانست به ریاست ژورنال مشهور قانون هاروارد انتخاب شود؛ علاوه بر این با میشل رابینسون نیز آشنا شده و در سال 1992 با او ازدواج کرد.
پس از فارغت از تحصیل به عنوان وکیل حقوق مدنی و عضو هیئت علمی دانشگاه حقوق شیکاگو مشغول کار شده و به تدریس دروس حقوق اساسی (Constitutional law) پرداخت.
از اول با حمله نظامی به عراق مخالف بود و دوم اکتبر 2002 که کنگره آغاز جنگ با عراق را تصویب کرد و 16 مارس 2003 که بوش اولتیماتوم 48 ساعته خروج از عراق را به صدام داد؛ در اجتماع مخالفان جنگ در شیکاگو سخنرانی کرده و گفت: «هنوز برای جلوگیری از وقوع جنگ دیر نشده است.» این حضورها و سخنرانی‌ها به ثمر نشست و اوباما در 4 ژانویه 2005 به عنوان پنجمین آفریقایی-امریکایی وارد سنا شد.
از او دو کتاب با نام‌های «رویاهایی از پدرم» و «جسارت امید: اندیشه‌هایی در بازپس‌گیری رویای امریکایی» منتشر شده است.
اوباما در زمان سناتوری خود –ژوئن 2007- طرحی را به مجلس امریکا ارائه کرد که در آن سرمایه‌گذاران را به خارج ساختن سرمایه خود از ایران تشویق می‌کرد. زیرا معتقد بود: «ایران از درآمدهای نفتی برای برنامه‌های هسته‌ای و حمایت از تروریست‌های خاورمیانه استفاده می‌کند.»
وی برای انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 در حزب دموکرات نامزد شده و در حالی که با استفاده از بودجه دولتی در انتخابات عمومی موافق بود توانست مبلغ رکوردشکن 234 میلیون دلار را از طریق کمک‌های اهدایی خصوصی جمع‌آوری کند.
وی پس از غلبه بر هیلاری کیلینتون در انتخابات حزبی در 4 نوامبر 2008 توانست با کسب 365 الکترال در مقابل 173 الکترال و 9/52 درصد به 7/45 درصد رای و 28 در برابر 22 ایالت جان مک‌کین رقیب جمهوری‌خواه خود را از گردونه خارج کرده و به عنوان 16 رئیس جمهور دموکرات امریکا انتخاب شود.
این انتخاب سبب خوشحالی مردم کنیا و جزیره اوباما شد و محمود احمدی‌نژاد (رئیس جمهور ایران) برای وی پیام تبریک فرستاد. در حالی که اوباما در برنامه‌ها و سخنرانی‌ها انتخاباتی خود و حتی در زمان سناتوری، بارها ایران را مورد هدف قرار داده بود.
وی در کمیته روابط عمومی (AIPAC) گفت: اگر رئیس جمهور شوم، هرکاری از دستم برآید خواهم کرد تا ایران غنی‌سازی را متوقف کرده و به سلاح اتمی دست نیابد.
اوباما در چایی دیگر بسیار گستاخانه ابراز کرده بود: خطر ایران برای خاورمیانه شدید و واقعی است و هدف من این خواهد بود که این خطر را به هر شیوه‌ای از پیش پا بردارم.
او در پاسخ به این سئوال که نسبت به تهدیدات ایران به اسرائیل چه واکنشی خواهد داشت؟ با صراحت اعلام کرد: امریکا اقدام مناسب حال ایران را انجام خواهد داد.
امّا این جوان سناتور در جایی دیگر از گفتگو با جمهوری اسلامی به منظور وادار ساختن این کشور به تغییر روش خود حمایت کرد؛ هر چند معلوم نکرد که برای آغاز چنین مذاکراتی چه شرایطی را در نظر گرفته و منظورش از وادار ساختن متقاعد کردن است یا مجبور کردن.
با این موضع‌گیری‌ها نمی‌توان چندان به بهتر شدن روابط دیپلماتیک ایران و امریکا در شرایط فعلی امیدوار بود و پیام تبریک احمدی‌نژاد را به سه صورت می‌توان تعبیر کرد:
- این پیام از همان دست نامه‌هایی است که او برای بسیاری از سران کشورها از جمله رئیس جمهور قبلی امریکا –جورج دبلیو بوش- نوشت و هرگز پاسخی در خور دریافت نکرد.
– سیلاب دوم نام او برای تبریک فرستنده یک آشنایی تاریخی دارد و احساس کرده هر کس این نام را به همراه دارد می‌تواند آدم خوبی باشد. –شاید لازم باشد بار دیگر به دیکتاتور معروف عراق اشاره کنم.-
– رئیس جمهور ایران و مشاورانش دل‌شان را به والری بدمن‌چارت –مشاور ارشد و به تعبیری خواهر بزرگ اوباما- خوش کرده‌اند که با «خاطراتی بسیار شیرین» که از ایران و تولد در شیراز، اوباما را به سوی دوستی با ایران هدایت کند.
البته شایعاتی ساخته شده از سوی برخی وبلاگ‌ها و جعل عکس بازدید اوباما از سودان که اجداد و گاهی خود او را بوشهری معرفی کرده‌اند، شاید دلیلی دیگر بر این پیام تبریک باشد.