با مرگ پیوند می‌خوریم (نت‌هشتم (وبلاگ))

با مرگ پیوند می‌خوریم

شنوندگان عزیز توجه فرمایید، شنوندگان عزیز توجه فرمایید، صدایی که هم‌اکنون می‌شنوید، صدای آژیر زرد است، و معنی و مفهوم آن این است که در خانه‌های خود بمانید، چراغ‌ها را خاموش کرده و تا اعلام وضعیت سفید هیچ‌گونه حرکتی انجام ندهید.

سالروز شهادت محمود صارمی و روز خبرنگار تسلیت باد.
همه چیز ما در جامعه مرده پروری که داریم با مرگ پیوند می‌خورد. تبریک‌هایمان بوی تسلیت می‌دهد و تولدهایمان نوید مرگ. خوب یادم هست ۱۷ مرداد ۱۳۷۷ بود که در اخبار ساعت نه شب حمله طالبان و شهادت صارمی -خبرنگار ایرنا- اعلام شد. از همان سال ۱۷ مرداد را روز خبرنگار نامیدند.
دو سال بعد برای اولین بار در این روز تبریکی نصیبم شد. -خبرنگاری یا بهتر بگویم روزنامه‌نگاری رسمی من از نیمه دوم سال ۷۸ شروع شد- از آن سال به بعد روزِ من یادآور مرگ یکی از همکارانم بود. اما از امسال مصیبت‌های دیگری هم به آن اضافه شد. تعطیلی شرق و هم‌میهن و ایلنا؛ اضافه کنید جلوگیری از انتشار ویژه‌نامه پنج‌شنبه‌های اعتماد.

اتفاقات جدید به مراتب دردناک‌تر از شهادت صارمی خواهد بود. زیرا مسببان مرگ صارمی گروهی خارجی بودند که دشمنی‌شان با ما کاملا مشهود بود، ولی اینبار ارگان‌های خبری رسمی و قانونی کشور که در هرکدام از آنها چندین تن از همکاران‌ام مشغول کار بودند به حکم قانون کشورم محکوم به مرگ یا حداقل احتزار شده‌اند.

***************************
دیروز جلسه انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران به علت به حد نصاب نرسیدن اعضای حاضر تشکیل نشد. جلسه بعدی چهارشنبه ۳۱ مرداد از ساعت ۱:۳۰ بعدازظهر در تالار حسینه ارشاد تهران واقع در خیابان شریعتی برگزار می‌شود. از همه دوستان عضو دعوت می‌شود برای نجات تنها انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران در این جلسه شرکت کنند.
در حاشیه جلسه دیروز همه ناراحت بودند. بچه‌های شرق بیشتر از همه.
برای من که به علت دوری از مرکز معمولا در چنین اجتماعاتی حاضر نشده بودم، بسیار آموزنده و مفید بود.
قبل از جلسه دفتر روزنامه کارگزاران بودم. با آقای صدفی -دبیر سرویس اجتماعی کارگزاران- رفتم جلسه.

***************************
شاملو گفت: «روزگار غریبی است نازنین»
می‌گویند غربت و تو می‌دانی غربت چیست. نفس کشیدن در فضای مصموم روزگاری که صحبت از آزادی جرمی نابخشودنی است. کار کردن در زمانه‌ای که «آنچه البته به جایی نرسد فریاد است.»
فضای سیاهی داریم، روزنامه‌نگاری سراسری محدودتر از روزنامه‌نگاری محلی و روزنامه نگاری محلی بیمارتر از روزنامه‌نگاری سراسری.
دو تا مطلب درباره وضعیت روزنامه‌نگاری در ایران امروز از من در کارگزاران چاپ شد. پول‌زایی در سرزمین فرهنگ و آزادی خبرنگار یعنی توسعه.

***************************
امروز صبح در دفتر موسه فرهنگی علیمرادیان با شیرین‌ناز عزیز و نامزد محترم‌اش ملاقات کردم. این دو دوست عزیز آمدند تا شاید با هم راهی برای جلوگیری از اعدام یک روزنامه‌نگار و فعال مدنی پیدا کنیم.

***************************
چند نفر از دوستای دانشجو آزاد شدند. این موضوع رو تبریک می‌گم. ولی مطمئنم «تا در تمام جهان یکی زندان هست/ در هیچ کجای عالم آزادی نیست.»

***************************
پی‌نوشت: جهت مشاهده عکس شهید صارمی اینجا و اینجا کلیک کنید.