نت‌هشتم (وبلاگ)

همیشه در مورد كسانی كه خودشان را صاحب بصیرت می‌دیدند و نسبت به همه چیز، همه‌جور اظهارنظر می‌كردند بی‌اختیار به یاد لطیفه‌ای می‌افتادم كه نقل می‌كردند، روزی شخصی با یاران و همراهان به مجلسی ‌رفت و وقتی بیرون آمد و كفش‌اش را نیافت (كه گویا دزدیده شده بود!!!) روبه حضار كرد و گفت: چهار حالت بیشتر ندارد
1- یا این كه نیامده‌ام
2- یا این كه آمده‌ام و رفته‌ام
3- یا می‌خواهم بیایم
4- و یا آمده‌ام و كفش نداشته‌ام.
حال اگر حرف‌هایی ما را هم مانند آن صاحب بصیرت به حساب حماقت‌مان نگذارید، بعد از گذشت حدود 6 ماه از آغاز به كار شورای شهر و عدم توانایی در انتخاب شهردار به ذهن‌مان رسید كه حالات ممكن را برای روشن ‌شدن این ناكارآمدی لااقل برای یاران خودمان مورد بررسی قرار دهیم.
از آنجا كه اعضای شورای شهر منتخب مردم كرمانشاه هستند، پس دامنه‌ی این تحلیل ناچار به مردم هم كشیده می‌شود (البته با عرض پوزش).
در این تحلیل ما هم عقل‌مان به چهار حالت رسید:
1- مردم حواس‌شان پرت است و عده‌ای حواس‌پرت انتخاب كرده‌اند.
- با توجه به شناختی كه در این عمر بی‌حاصل از مردم كرمانشاه داریم، گزینه اول غیرقابل بحث است.
2- مردم حواس‌شان پرت است و عده‌ای حواس‌جمع انتخاب كرده‌اند.
- از آنجا كه مردم حواس‌پرت نمی‌توانند عده‌ای حواس‌جمع را انتخاب كنند و هم‌چنین، هیچ عاقلی پیدا نمی‌شود كه خودش را در معرض نظر و رأی عده‌ای حواس‌پرت قرار دهد و ایضاً در بالا هم ثابت شد كه مردم نمی‌توانند حواس‌پرت باشند، پس این گزینه منتفی است.
3- مردم حواس‌شان ‌جمع‌است و عده‌ای حواس‌پرت انتخاب كرده‌اند.
- این موضوع خود دارای دو حالت می‌باشد:
تبصره الف- مردم در اثر مسمومیت تبلیغاتی در زمان تبلیغات كاندیداها دچار حواس‌پرتی آنی گذشته و عده‌ای حواس‌پرت را انتخاب كرده‌اند.
تبصره ب- اعضای منتخب، افرادی حواس‌جمع بودند كه ناگهان از سوی اجانب و دست‌های پشت‌پرده و عناصر خودسر در فاصله انتخاب تا انتصاب به شیوه‌های جدیده و قدیمه، عیونه و غریبه به بهترین و شبیه‌ترین وجه ممكن عوض شده‌اند (امان از گندم‌نمای جوفروش).
4- مردم حواس‌شان جمع است و عده‌ای حواس‌جمع انتخاب كرده‌اند.
- اگر فرض بر این باشد كه اعضای شورا هم مانند مردم عاقل‌اند، پس عقلاً برای كارنكردن در شورا احتمالاً به نتایج زیر رسیده‌اند:
الف) كاركردن و كارنكردن در شورا هیچ توفیری ندارد. این را بیشتر آن چند ‌نفری می‌گویند كه سابقه چند دوره‌ای در شورا دارند.
ب) پول‌تو بگیر، خرتُ برون، چه‌كار داری به شهردار؟
پ) بهترین كار تفریح است البته از نوع كتك‌كاری با وسایل مختلفه.
ت) مخالفت می‌كنیم تا معروف شویم، مصاحبه می‌كنیم،‌ جنگ می‌كنیم، فحش می‌دهیم، لگد می‌پرانیم، عكس‌های خانوادگی و خاطرات یكدیگر را ورق می‌زنیم، الی‌آخر می‌كنیم، انصاف بدید مگه چقدر حقوق می‌گیریم كه بعد از این همه خستگی شهردار هم انتخاب كنیم.
ث) جنگ اول به از هر چیز آخر است.
ج) شهردار را انتخاب كرده‌ایم، ولی به دلایل امنیتی از ذكر نام او خودداری می‌كنیم.
چ) شهرداری با سرپرست هم كارش راه می‌افتد، سرشهر می‌خواهیم چه كار؟ ببخشید شهردار.
ح) اگر شهردار را انتخاب كنیم، آن‌وقت نشریات و خبرگزاری‌ها مدام با او مصاحبه می‌كنند، ولی الان خودمان در صدر اخباریم.
خ) همه تقصیرات گردن محمدپوریا قادری‌عطاپناه است و ما بی‌تقصیریم.
د) در گوشه‌ای نشسته و به رخوتی‌ همه‌گیر فكر می‌كنیم.

***************************
هنوز خودم ندیدم که هفته‌نامه و پرونده چطور چاپ شده، از پنج‌شنبه گذشته که برای عید فطر به نهاوند رفتم، هنوز به کرمانشاه برنگشته‌ام، البته فقط هم نهاوند نبودم، برای یک‌سری کارها روز دوشنبه به تهران آمدم. قرار بود دیشب یرگردم که متاسفانه یا خوشبختانه چندتایی از کارهام و کلاس‌هام و برنامه‌های مقاله‌های علمی‌ام همه با هم پیش اومد. به این ترتیب تا آخر هفته دیگه تهران هستم.

***************************
از کرمانشاه خبر رسیده که این طنز چاپ نشده، حالا چرا من بی تقصیرم. رسیدم کرمانشاه تکلیف را مشخص می‌کنم.