نت‌هشتم (وبلاگ)

۱) مريم حسين‌خواه و جلوه جواهری، روزنامه‌نگار و وب‌نگار و فعال حوزه زنان ساعت 19:15 عصر چهارشنبه از زندان اوين آزاد شدند.
اين دو فعال حقوق زنان كه از حدود دو ماه پيش به خاطر مطالب منتشر شده در سايت‌ها و روزنامه‌ها در بند عمومی زندان اوين به سر می‌بردند، با ارايه ضمانت‌نامه بانكی به مبلغ پنج ميليون تومان آزاد شدند.
به گزارش كانون زنان ايرانی، گروهی از فعالان حقوق زنان، اعضای كمپين يك ميليون امضا و خانواده‌های جلوه و مريم، موقع آزادی آن‌ها جلوی زندان اوين حضور داشتند.
گزارشگران بدون مرز در اين‌باره اعلام کرد: «ما از آزادی مريم حسين‌خواه و جلوه جواهری خوشحال شديم. آنها جرمی مرتکب نشده بودند بجز ابراز نظر آزادنه بر روی اينترنت، هيچ دليلی جدی برای بازداشت آنها وجود نداشت. ما اميدواريم آزادی آنها پاياني بر سرکوب فعالان مدافع حقوق زنان در ايران باشد. کشوری که به شکل واقعی سياست پيشگيری از ابراز نظر آزاد بر روی اينترنت را به پيش می‌برد. در سال گذشته ده‌ها وب‌نگار و وب‌نگار فمينيست دستگير و برای محاکمه به دادگاه فراخوانده شده‌اند. ما خواهان صدور آرای منع تعقيب برای همه‌ی آنها هستيم.»
مريم حسين‌خواه ٣٢ ساله و جلوه جواهری ٣٠ ساله روزنامه‌نگاران و وب‌نگاران فمينيست، اعضای تحريریه سايت‌های «زنستان» و «تغيير برای برابری» از سوی دادسرای ویژه امنیت تهران، برای انتشار مقالاتی در دفاع از حقوق زنان، و تلاش برای بهرمند‌شدن از حقوق برابر در قوانين اساسی جمهوری اسلامی با اتهاماتی چون تشویش اذهان‌عمومی، تبلیغ علیه نظام، نشر اکاذیب از طریق انتشار اخبار کذب به ترتيب در تاريخ ٢٧ آبان و ١٠ آذر دستگير شدند. برای آزادی موقت آنها وثيقه سنگينی ١٠٠ و ٥٠ ميليون تومانی تعيين شده بود.
دادياری امنيت دادسرای‎ ‎انقلاب تهران پس از اعلام عدم توان پرداخت وثيقه سنگين ١٠٠ و ٥٠ ميليون تومانی از سوی خانواده و عدم تمکين دو وب‌نگار زندانی، مقدار وثيقه را کاهش داد.

۲)‌در بیلان آزادی مطبوعات در سال ٢٠٠٧ که از سوی گزارشگران بدون مرز اعلام شده آمده: در اول ژانويه ٢٠٠٨ در سراسر جهان ١٣٥ روزنامه‌نگار در زندان بسر می‌برند. اين آمار در سال‌های اخير تغيير چندانی نداشته است. روزنامه‌نگاران آزاد شده به سرعت با بازداشت‌شدگان تازه جايگزين می‌شوند. در سال ٢٠٠٧ مجموعاْ ٨٨٧ روزنامه‌نگار از آزادی محروم شدند. بزرگترين تعداد دستگير‌شدگان با ١۹٥ مورد دستگيری در پاکستان روی داد و سپس کوبا با ٥٥ روزنامه‌نگار زندانی، ايران با ٥٤ روزنامه‌نگار بازداشت شده مقام سوم را دارد.
لازم به ذکر است: ايران در رده‌بندی آزادی بیان سال ٢٠٠٧ در ميان ١٦۹ کشور دررده ١٦٦ قرار داشت، در اين کشور روزنامه‌نگاران با سرکوب تهاجمی حکومتی مواجه‌اند که به آنها اجازه بيان هيچگونه انتقاد و يا خواست سياسی و اجتماعي را نمی‌دهند. چون هر سال اين کشور بزرگترين زندان روزنامه‌نگاران در خاورميانه بود. هم اکنون ١١ روزنامه نگار در ايران در بازداشت بسر می‌برند. بسياری ديگر از روزنامه‌نگاران برای روشنگری در باره‌ی سنگسار و فساد و يا همکاری و مصاحبه با رسانه‌های خارجي بايد پاسخگوی اتهامات در اساس واهی امّا سنگينی باشند که می‌تواند به صدور احکام زندان برای آنها منجر شود. عدنان حسن‌پور روزنامه‌نگار کرد در خطر اعدام قرار دارد.

۳) انجمن بین‌المللی گزارشگران بدون مرز گزارش می‌دهد: ايران از جمله کشورهای سرکوبگر در عرصه اينترنت است و در ليست ١٣ کشور «دشمنان اينترنت» در جهان قرار دارد. سياست مسدود سازی سايت‌ها در اين کشور از محدودکننده‌ترين سياست‌های سرکوبگرانه در جهان است. در طيی سال گذشته بيش از ١٠ ميليون صفحه‌ی اينترنت به بهانه داشتن محتوای غير قانونی و مغاير با عفت عمومی مسدود شده است. همچنين با تصويب «آيين‌نامه ساماندهی فعاليت پايگاه اطلاع‌رسانی اينترنتی كشور» توسط هيئت‌وزيران همه‌ی پايگاه‌های اطلاع‌رسانی اينترنتی كشور می‌بايست مشخصات مربوط و هويت مديرمسئول خود را در وزارت ارشاد ثبت كنند عليرغم تکذيب‌های رسمی امّا اين سياست در سايه سکوت به پيش می‌رود و عملاْ سايت‌های «ثبت نشده» از شبکه حذف می‌شوند. مقامات ايران به بهانه‌های فنی و از جمله فشار بر شبکه ولی در اصل برای جلوگيری از بارگيری فيلم و موسيقی و ديگر اطلاعات مورد نياز، کاربران ايرانی را از اينترنت با سرعت بالا محروم کرده‌اند.